Pyrus syriaca

June 5, 2018 by savvas

Pyrus syriaca

Name/Όνομα:    Πύρος ο συριακός

Scientific name/Επιστημονικό όνομα:  Pyrus syriaca  Boiss.

Common name/Κοινό όνομα:   Syrian pear, Αρκάππης 

Family/ Οικογένεια:  ROSACEAE

 

Description

Pyrus syriaca is a deciduous tree with spherical crown, growing to 10m high.  Trunk erect, simple, much-branched; bark grey with deep cracks, rough and fissured; young twigs are reddish and glabrous; branches grey, sometimes with spiny tips.  Leaves alternate, simple, entire, ovate to lanceolate, shiny, hairless, margin crenate or serrate, apex rather acute, base rounded or cuneate, petiolate, dark green above, pale green below; young leaves and petioles are pubescent; leaves are arranged in clusters at the end of short branches.  Flowers showy, large, actinomorphic and hermaphrodite in many flowered corymbs*or umbels; receptacle subglobose, hairy externally; pedicels thinly pubescent; petals 5, rounded, white, concave, glabrous, reduced to a claw at base; sepals 5, ovate, pending backwards, greenish, densely covered with a mixed of stellate and soft wooly hairs, apex rather acute; stamens numerous, unequal, with white free and hairless filaments and reddish anthers; styles free, 3-5 (as many as carpels), stigmas small, subcapitate, yellowish; flowering time March.  The fruit is suborbicular pear, yellow at maturity, topped with the persistent calyx, flesh is sweetish and granular, seeds are compressed, dark brown and shiny.  Native to eastern Mediterranean region.  Rather uncommon tree in Cyprus and it is founded on calcareous or igneous ground, near cultivated fields, from50-1500 m alt. Native to Mediterranean basin.

corymb* = inflorescence in which the pedicels of the lower flowers are longer than the others above, so that all the flowers reach about the same height.

Περιγραφή

Φυλλοβόλο δένδρο με σφαιρική κώμη που φθάνει τα 10μ ύψος.  Κορμός όρθιος, απλός και πολύκλαδος.  Φλοιός γκρίζος με βαθιές σχισμές, ρυτιδωμένος και με ανώμαλη επιφάνεια.  Νεαροί κλάδοι κοκκινωποί και πυκνοί.  Παλαιότεροι κλάδοι με γκρίζο χρώμα που κάποτε καταλήγουν σε άκανθα.   Φύλλα κατ εναλλαγή, απλά, ακέραια, ωοειδή προς λογχοειδή, γυαλιστερά και άτριχα, χείλος συνήθως πριονωτό, μάλλον οξύκορφα, βάση στρογγυλή ή ευθύγραμμη, έμμισχα, με σκούρο πράσινο χρώμα στην άνω και με ανοικτό πράσινο στην κάτω επιφάνεια.  Νεαρά φύλλα και οι μίσχοι τους είναι συνήθως τριχωτά.  Τα φύλλα είναι διαταγμένα σε δέσμες στα άκρα βραχυκλαδίων.  Άνθη εντυπωσιακά, μεγάλα, ακτινόμορφα και ερμαφρόδιτα, σε πολυανθείς κορύμβους ή σε ομπρελλοειδείς σχηματισμούς.  Ανθοδόχη σχεδόν σφαιρική και εξωτερικά τριχωτή όπως και οι ποδίσκοι των ανθέων .  Σέπαλα 5, ωοειδή, λυγισμένα προς τα κάτω, πρασινωπά και καλυμμένα με ένα μείγμα αστεροειδών και άλλων μαλακών τριχών και κορυφή μάλλον μυτερή.  Στήμονες πολυάριθμοι με νήμα άνισο, ελεύθερο, λευκό και γυμνό και με κοκκινωπούς ανθήρες.  Στύλοι ελεύθεροι, 3-5, όσα και τα καρπόφυλλα, στίγματα ισάριθμα, μικρά και σχεδόν κεφαλωτά.  Άνθιση Μάρτιος.  Ο καρπός είναι ένα σχεδόν σφαιρικό αχλάδι, κίτρινο στην ωρίμανση, με έντονη παρουσία του κάλυκα στην κορυφή του, σάρκα γλυκιά και κοκκώδη, σπέρματα, γυαλιστερά, συμπιεσμένα και με σκούρο καφέ χρώμα.  Πατρίδα του η ανατολική λεκάνη της Μεσογείου.  Όχι και τόσο συνηθισμένο δένδρο στην Κύπρο και απαντάται σε ασβεστολιθικά ή πυριγενή εδάφη και κοντά σε καλλιεργημένα χωράφια από 50-1500μ υψόμετρο.

κόρυμβος* = βοτρυοειδής ταξιανθία όπου οι ποδίσκοι των κατωτέρων ανθέων είναι μεγαλύτεροι των υπερκειμένων , ώστε να φθάνουν όλοι στο ίδιο επίπεδο.   

 

Comments are closed.