Prasium majus

February 26, 2018 by savvas

Prasium majus

Name/Όνομα:  Πράσιον το μέγα

Scientific name/Επιστημονικό όνομα:  Prasium majus L.

Common name/Κοινό όνομα: Spanish hedge-nettle, Φασσόχορτο

Family/Οικογένεια: LAMIACEAE

Description

Prasium majus is a perennial, evergreen and aromatic shrub, growing up to 4m high.  Stems erect, sometimes scrambling, much-branched, tetragonal, purplish and sparsely hairy when young, becoming yellowish-white and hairless with age.  Leaves are opposite, simple, ovate to lanceolate, petiolate, shiny and usually glabrous, often with few whitish hispid hairs at the base of the blades or at nodes; margin crenate-serrate, base heart-shaped or truncate, sometimes slightly cuneate, apex acute.  Flowers tubular, hermaphrodite (male and female organs on the same flower), zygomorphic (bilaterally symmetrical), axillary and solitary or in pairs; bracts similar to cauline leaves but smaller and short-petiolate; petals 5, white, lilac or pinkish, forming a 2-lipped corolla (2 upper, 3 lower); upper lip hemlet-shaped with glandular white hairs externally and short white hairs internally at the base; occasionally a yellowish blotch is present internally; lower lip 3-lobed, the median bigger, with glandular hairs externally, glabrous internally, throat densely hairy;  calyx campanulate, green, glandular externally or glabrous, ending in 5 spiny, ovate to semicircular and subequal teeth; stamens 4, filaments unequal, short-haired, flattened, white, becoming chestnut with age; ovary superior, style straight, white, stigma 2-lobbed.  Flowering time January-May.  Fruit nutlets.  Native to Mediterranean region, including Madeira and Canary Islands.  Common plant in Cyprus, on rocky hillsides, garrique, calcareous ground and roadsides, from 0-450 alt.

Περιγραφή

Πολυετής, αειθαλής και αρωματικός θάμνος ύψους μέχρι 4m.  Βλαστοί όρθιοι, κάποτε αναρριχόμενοι, πολύκλαδοι, τετράγωνοι, πορφυροί και με αραιό τρίχωμα οι νεαροί βλαστοί, γενόμενοι λευκοκίτρινοι και άτριχοι όταν αναπτυχθούν πλήρως.  Φύλλα απλά, αντίθετα, ωοειδή προς λογχοειδή, έμμισχα, γυαλιστερά και συνήθως άτριχα, συχνά με λίγες άσπρες τρίχες στη βάση του φύλλου και στα γόνατα, με χείλος πριονωτό, οξύκορφα, με βάση καρδιόσχημη ή ευθύγραμμη, κάποτε λίγο μυτερή.  Άνθη ζυγόμορφα και ερμαφρόδιτα, μασχαλιαία, μονήρη ή σε ζεύγη (σπανιότερα).  Βράκτια παρόμοια με τα φύλλα του βλαστού όμως μικρότερα και με πιο κοντό μίσχο.  Πέταλα 5, λευκά, μωβ ή ρόδινα που σχηματίζουν δίχειλη (2 άνω, 3 κάτω) στεφάνη.  Άνω χείλος με μικρή κουκούλα, με αδενώδεις λευκές τρίχες εξωτερικά, ενώ εσωτερικά έχει λευκές και κοντές τρίχες προς τη βάση και κάποτε υπάρχει και μια κιτρινωπή κηλίδα στο άνω μέρος (εσωτερικά).  Κάτω χείλος τρίλοβο και με αδενώδεις τρίχες εξωτερικά, άτριχο εσωτερικά  ενώ ο φάρυγγας είναι πυκνά τριχωτός.  Μεσαίος λοβός μεγαλύτερος.  Κάλυκας καμπανοειδής, πράσινος, αδενώδης εξωτερικά ή άτριχος, κορυφή με 5 μυτερά και κάπως ακανθωτά, ωοειδή προς ημικυκλικά και άνισα δόντια.   Στήμονες 4, νήμα επίπεδο και κοντότριχο, άσπρο στην αρχή, καστανό τελικά.  Ωοθήκη επιφυής, στύλος ευθύγραμμος και λευκός, στίγμα 2-λοβο.  Άνθιση Ιανουάριος-Μάιος.  Καρπός μικρά κάρυα. Πατρίδα του η Νότια Μεσογειακή ζώνη, μαζί με τις Κανάριες νήσους και την νήσο Μαδέρα.  Κοινό φυτό στην Κύπρο και απαντάται σε χαμηλούς θαμνώνες, πετρώδη ασβεστολιθικά εδάφη και κατά μήκος δρόμων από 0-450μ υψόμετρο.

Comments are closed.