Pimpinella peregrina

June 15, 2020 by savvas

Pimpinella peregrina

Name/Όνομα:  Πιμπινέλλα η ξενική*.  

Scientific name/Επιστημονικό όνομα:  Pimpinella peregrina L.   

Common name/Κοινό Όνομα:  Southern burnet-saxifrage   

Family/Οικογένεια:  APIACEAE 

 

* Η απόδοση του είδους στα Ελληνικά είναι εισήγηση του συγγραφέα.

 

Description

Plant:  Biennial with woody rootstock growing up to 100 cm high.    

Stem/s:  Erect, slightly ribbed, unbranched and hispid at the lower part, branched and ± densely hairy or hispid at the upper part.     

Leaves:  Lower leaves simple, cordate, serrate, petiolate or compound, oblong in outline, pinnate, with 5-9, opposite (except the terminal lobe), sessile, suborbicular, cordate, asymmetric and serrate lobes, subglabrous above, sparsely hispid beneath, especially on the main nerves; petiole of lower leaves hispid and channeled above; terminal lobe cordate and larger; middle leaves alternate, oblong in outline, pinnate, with 5-7 petiolate or subsessile lobes, with acute or subacute teeth, sparsely hispid, with the terminal lobe deeply 3-lobed; upper leaves triangular in outline, bipinnate, sessile or subsessile,  with linear, hispid, entire or serrate and pointed lobes.

Flowers: Actinomorphic and hermaphrodite, in many-flowered, terminal and compound sciadia*(umbels); umbels nodding before flowering time; bracts and bracteols absent; rays spreading, up to 50 or more, unequal and hispid; petals 5, obovate, white, hairy externally, slightly emarginated or lobed, apex often incurved; stamens 5, alternate with petals, filaments white and glabrous, anthers yellow; ovary inferior, styles 2 arising from a conical stylopodium**.    

Flowering time:  May-July.  

Fruit:  Mericaps.       

Habitat: Roadsides, dry hillsides, margins of cultivated fields, from 100-1200 m alt.  

Native:  Mediterranean region, Eestern Europe, Western Asia.  

Sciadium** = Greek word referring to umbel-like inflorescence.

Stylopodium** = a nectariferous disk coming from an enlarged style´s base.

 

Περιγραφή

Φυτό:  Διετές φυτό με ξυλώδη ρίζα και ύψος μέχρι 100 εκ.  

Βλαστός:  Όρθιος, ελαφρά ραβδωτός, χωρίς διακλάδωση και με αδρές τρίχες χαμηλά, με διακλάδωση και πυκνά τριχωτός ή καλυμμένος με αδρότριχες ψηλότερα.  

Φύλλα:     Τα χαμηλότερα είναι απλά, καρδιοειδή, πριονωτά και έμμισχα ή προμήκη στο περίγραμμα, πτεροειδή, με 5-9 αντίθετους (εκτός του τελευταίου λοβού), άμισχους, υποκυκλικούς ή καρδιοειδείς, λίγο ασύμμετρους και πριονωτούς λοβούς, σχεδόν άτριχους στην άνω επιφάνεια, με αραιές αδρότριχες στην κάτω, ιδίως πάνω στα κυρίως νεύρα, ενώ ο τελικός λοβός είναι καρδιόσχημος και μεγαλύτερος.  Πιο πάνω τα φύλλα είναι κατ εναλλαγή, προμήκη στο περίγραμμα, πτεροειδή, με 5-7 σχεδόν άμισχους ή με ελάχιστο μίσχο λοβούς, με σχεδόν μυτερή κορυφή, αραιά αδρότριχα και με τον τελευταίο λοβό να είναι 3-μερής και οξύκορφος.  Ανώτερα φύλλα τριγωνικά στο περίγραμμα, δις-πτεροσχιδή, με γραμμοειδείς, αδρότριχους, ακέραιους ή πριονωτούς και μυτερούς λοβούς.

Άνθη:   Ακτινόμορφα και ερμαφρόδιτα, σε πολυανθή, επάκρια και σύνθετα σκιάδια*, τα οποία κυρτώνουν προς τα κάτω πριν την άνθιση.  Βράκτια και βρακτίδια ελλείπουν.  Ακτίνες σκιαδίου μέχρι 50 ή και περισσότερο, άνισες και με αραιές αδρότριχες.  Πέταλα 5, αντωειδή, λευκά, τριχωτά εξωτερικά, λοβωτά ή με μικρή εγκοπή ψηλά, ενώ η κορυφή  συχνά κυρτώνει προς τα πίσω.  Στήμονες 5, κατ εναλλαγή με τα πέταλα, νήμα λευκό, ανθήρες κίτρινοι.  Ωοθήκη υποφυής, στύλοι 2, αναδυόμενοι από το κωνικό στυλοπόδιο**.

Άνθιση:  Μάιος-Ιούλιος.  

Καρπός:   Μερικάρπια.

Ενδιαίτημα:  Κατά μήκος δρόμων, ξηρές πλαγιές και όρια καλλιεργημένων χωραφιών, από 100-1200 μ υψόμετρο.  

Πατρίδα:   Μεσογειακή ζώνη, Ανατολική Ευρώπη, Δυτική Ασία.

Σκιάδιο* = Ταξιανθία όπου οι ποδίσκοι των ανθέων ξεκινούν από το ίδιο σημείο και φθάνουν στο ίδιο ύψος όπως οι ακτίνες της ομπρέλας
Στυλοπόδιο** = Νεκταριοφόρος δίσκος που προέρχεται από τη διαπλατυσμένη βάση των στύλων ( Apiaceae )

Comments are closed.