Pulicaria dysenterica

October 17, 2017 by savvas

Pulicaria dysenterica

Name/Όνομα:    Πουλικάρια η δυσεντερική

Scientific name/Επιστημονικό όνομα:   Pulicaria dysenterica* (L) Bernh.

Common name/ Κοινό όνομα:   Common fleabane, Ψυλλόχορτο, Σκυλόχορτο

Family/Οικογένεια: ASTERACEAE  

 

Synonym*  Pulicaria dysenterica ssp uliginosa Nyman

 

Description

Pulicaria dysenteriac ssp uliginosa is a perennial herb spreading by its roots (rhizomatous), growing up to 60cm tall.  Stem is erect, branched above, terete, slightly sulcate, green and densely woolly (soft white hairs).  Leaves alternate, simple, oblong lanceolate, margin entire or slightly wavy and toothed, scabrit above, pubescent on both surfaces, especially on margin and on the main nerves below, sessile, apex acute, auriculate at base.  Flowers in hemispherical terminal heads, 1 or 2 flowers together; involucre campanulate; phyllaries in 4 or more series, linear, green, hairy; all florets are yellow; ray florets female, numerous, tongue-shaped, apex conspicuously 3-dentate, style exserted, bilobed; disc florets numerous, golden yellow, hermaphrodite, tubular, 5-lobed.  Fruit is an achene with pappus.  Flowering time August – November.  Native to Europe and Western Asia.  Common plant in Cyprus, on roadsides, near streams and generally near wet places from 0-1375m alt.

Περιγραφή

Πολυετής πόα με έρπουσες ρίζες που μπορεί να φθάσει τα 60cm ύψος.  Βλαστός όρθιος, διακλαδισμένος στο πάνω μέρος, κυλινδρικός, με επιμήκεις ελαφρές γραμμώσεις, πράσινος και πυκνά καλυπτόμενος με μαλακές άσπρες τρίχες.  Φύλλα κατ εναλλαγή, απλά, επιμήκη λογχοειδή, με χείλος ακέραιο ή ελαφρά κυματοειδές και οδοντωτό, με λίγο σκληρή στην αφή αλλά και τριχωτή την πάνω επιφάνεια, περισσότερη τριχωτή την κάτω ιδίως επί των νεύρων και πάνω στο χείλος, άμισχα, οξύληκτα και περιβάλλοντας εν μέρει τον βλαστό στη βάση. Άνθη σε ημισφαιρικά επάκρια κεφάλια, μονήρη ή ανά 2.  Ανθοδόχη καμπανοειδής.  Βράκτια σε 4 ή περισσότερες σειρές, πράσινα, γραμμοειδή και τριχωτά.  Όλα τα ανθίδια του κεφαλίου είναι κίτρινα. Περιφερειακά ανθίδια πολλά, είναι θηλυκά, στενά γλωσσοειδή και με κορυφή έντονα 3-δοντη, με στύλο που προεξέχει και είναι 2-λοβος. Επιδίσκια ανθίδια πολλά, ερμαφρόδιτα, σωληνοειδή 5-λοβα.  Ανθίζει Αύγουστο-Νοέμβριο. Καρπός αχαίνιο με πάππο. Πατρίδα του η Ευρώπη και η Δυτική Ασία.  Κοινό φυτό στην Κύπρο και απαντάται σε πρανή δρόμων, κοντά σε ποτάμια, ρυάκια και πηγές και γενικά κοντά σε υγρά εδάφη από 0-1375m υψόμετρο.     *Η απόδοση του είδους στα Ελληνικά είναι εισήγηση του συγγραφέα.

 

Comments are closed.